Rodzinne
Uzależnienie od substancji psychoaktywnych powoduje duże zmiany jeśli chodzi o życie rodzinne. Do najczęstszych należą:
Posłuchaj
1. Tato nie pij już
2. Czas
3. Użycz mi pogody ducha
4. Wybaczam Ci Tato
Źródło
W naszym kraju problem alkoholowy dotyka około 4 - 6 milionów rodzin. Członkowie rodzin dotkniętych problemem alkoholowym często charakteryzują się swego rodzaju współuzależnieniem. Dzieci z rodzin alkoholowych są szczególnie narażone na występowanie zaburzeń w ich zachowaniu i rozwoju. Zaburzenia te charakteryzują się trwałością, a ich stopień zróżnicowania zależy od otoczenia społecznego dziecka i od tego, w jaki sposób dziecko jest traktowane przez dorosłych. Siła i charakter tych zaburzeń zależy także od wieku dziecka, od ogólnego stanu jego zdrowia, od właściwości osobowościowych a także od ewentualnych uszkodzeń układu nerwowego. Sytuacja dzieci żyjących w rodzinach z problemem alkoholowym jest bardzo trudna. Dzieci alkoholików mają wieczne poczucie zagrożenia, cierpią i nabierają szczególnych nawyków postępowania, które w przyszłości mogą im utrudniać normalne funkcjonowanie w społeczeństwie. Dzieci z rodzin, które borykają się z problemem alkoholowym często stają się ofiarami agresji i przemocy (fizycznej i psychicznej, a nawet seksualnej). Żyją w ciągłym napięciu, z poczuciem lęku, osamotnienia i dezorientacji. Dzieci z rodzin alkoholowych często wykształcają w sobie obronną postawę życiową, która polega na zamknięciu się w sobie, braku zaufania do ludzi, lęku przed ludźmi i niechęci do podejmowania ryzyka. Sytuacja w domu, gdzie któryś z członków rodziny nadużywa alkoholu jest dla dziecka bardzo niekorzystna. Mieszkanie jest zazwyczaj zaniedbane, brudne, przeludnione i źle umeblowane, co sprawia, że dziecko nie ma właściwych warunków do nauki i zabawy. Przebywanie w pomieszczeniu, gdzie często unoszą się opary alkoholu i nikotyny oraz częsty brak snu sprawia, że dziecko staje się nerwowe i agresywne. Wszystkie te czynniki mogą prowadzić do zaburzeń emocjonalnych, które objawiają się między innymi ogólną nerwowością i utrudnionymi kontaktami z rówieśnikami. Dzieci alkoholików znacznie częściej, niż ich rówieśnicy mają trudności w nauce. W rodzinach z problemem alkoholowym bardzo często dzieci odczuwają odrzucenie ze strony rodziców. Nawet gdy rodzice początkowo okazują miłość, to z czasem zamienia się ona w obojętność lub złość - od miłości do dziecka ważniejszy staje się alkohol. Obojętność i odrzucenie ze strony rodziców wywiera wpływ na całe życie - nawet w życiu dorosłym taka osoba może mieć zaburzenia emocjonalne oraz niską samoocenę. Dziecko, które spotyka się z odrzuceniem ze strony rodziców ma wrażenie, że nie jest kochane przez rodziców i że nie zasługuje na dobre traktowanie z ich strony. Niskie poczucie wartości sprawia, że dziecko w celu podniesienia własnej samooceny stawia sobie wysokie wymagania oraz wyznacza zadania, które często przekraczają jego możliwości. W przypadku niepowodzeń dziecko się załamuje, a jego samoocena spada jeszcze bardziej. Zdarza się, że dzieci alkoholików mają trudności z ułożeniem sobie życia uczuciowego, co wynika z zaburzeń emocjonalnych oraz nieumiejętności okazywania uczuć drugiej osobie. Zaburzenia emocjonalne mogą się charakteryzować lękliwością, płaczliwością, nerwowością i agresją, a ich leczenie jest zazwyczaj bardzo czasochłonne. Do dzieci z rodzin alkoholowych należy podchodzić z dużą delikatnością i cierpliwością. Całkowite wyleczenie nie jest możliwe, gdyż złe wspomnienia pozostają na całe życie. Może pojawić się taki moment w ich życiu, że wspomnienia powrócą i ponownie wywołają negatywne odczucia.
- separacja,
- rozwód,
- utrata kontaktu i więzi z dziećmi,
- przemoc w małżeństwie, porzucenie rodziny,
- zaburzona relacja między członkami rodziny,
- brak zaufania.
Posłuchaj
1. Tato nie pij już
2. Czas
3. Użycz mi pogody ducha
4. Wybaczam Ci Tato
Źródło
W naszym kraju problem alkoholowy dotyka około 4 - 6 milionów rodzin. Członkowie rodzin dotkniętych problemem alkoholowym często charakteryzują się swego rodzaju współuzależnieniem. Dzieci z rodzin alkoholowych są szczególnie narażone na występowanie zaburzeń w ich zachowaniu i rozwoju. Zaburzenia te charakteryzują się trwałością, a ich stopień zróżnicowania zależy od otoczenia społecznego dziecka i od tego, w jaki sposób dziecko jest traktowane przez dorosłych. Siła i charakter tych zaburzeń zależy także od wieku dziecka, od ogólnego stanu jego zdrowia, od właściwości osobowościowych a także od ewentualnych uszkodzeń układu nerwowego. Sytuacja dzieci żyjących w rodzinach z problemem alkoholowym jest bardzo trudna. Dzieci alkoholików mają wieczne poczucie zagrożenia, cierpią i nabierają szczególnych nawyków postępowania, które w przyszłości mogą im utrudniać normalne funkcjonowanie w społeczeństwie. Dzieci z rodzin, które borykają się z problemem alkoholowym często stają się ofiarami agresji i przemocy (fizycznej i psychicznej, a nawet seksualnej). Żyją w ciągłym napięciu, z poczuciem lęku, osamotnienia i dezorientacji. Dzieci z rodzin alkoholowych często wykształcają w sobie obronną postawę życiową, która polega na zamknięciu się w sobie, braku zaufania do ludzi, lęku przed ludźmi i niechęci do podejmowania ryzyka. Sytuacja w domu, gdzie któryś z członków rodziny nadużywa alkoholu jest dla dziecka bardzo niekorzystna. Mieszkanie jest zazwyczaj zaniedbane, brudne, przeludnione i źle umeblowane, co sprawia, że dziecko nie ma właściwych warunków do nauki i zabawy. Przebywanie w pomieszczeniu, gdzie często unoszą się opary alkoholu i nikotyny oraz częsty brak snu sprawia, że dziecko staje się nerwowe i agresywne. Wszystkie te czynniki mogą prowadzić do zaburzeń emocjonalnych, które objawiają się między innymi ogólną nerwowością i utrudnionymi kontaktami z rówieśnikami. Dzieci alkoholików znacznie częściej, niż ich rówieśnicy mają trudności w nauce. W rodzinach z problemem alkoholowym bardzo często dzieci odczuwają odrzucenie ze strony rodziców. Nawet gdy rodzice początkowo okazują miłość, to z czasem zamienia się ona w obojętność lub złość - od miłości do dziecka ważniejszy staje się alkohol. Obojętność i odrzucenie ze strony rodziców wywiera wpływ na całe życie - nawet w życiu dorosłym taka osoba może mieć zaburzenia emocjonalne oraz niską samoocenę. Dziecko, które spotyka się z odrzuceniem ze strony rodziców ma wrażenie, że nie jest kochane przez rodziców i że nie zasługuje na dobre traktowanie z ich strony. Niskie poczucie wartości sprawia, że dziecko w celu podniesienia własnej samooceny stawia sobie wysokie wymagania oraz wyznacza zadania, które często przekraczają jego możliwości. W przypadku niepowodzeń dziecko się załamuje, a jego samoocena spada jeszcze bardziej. Zdarza się, że dzieci alkoholików mają trudności z ułożeniem sobie życia uczuciowego, co wynika z zaburzeń emocjonalnych oraz nieumiejętności okazywania uczuć drugiej osobie. Zaburzenia emocjonalne mogą się charakteryzować lękliwością, płaczliwością, nerwowością i agresją, a ich leczenie jest zazwyczaj bardzo czasochłonne. Do dzieci z rodzin alkoholowych należy podchodzić z dużą delikatnością i cierpliwością. Całkowite wyleczenie nie jest możliwe, gdyż złe wspomnienia pozostają na całe życie. Może pojawić się taki moment w ich życiu, że wspomnienia powrócą i ponownie wywołają negatywne odczucia.
